خیـــــال محـــال

درباره وبلاگ

ای قصــه ســـــاز دفتـرمعنــای من
مـن از تبــــار تربـت مهتـاب آمــــدم
ای شور شرقــــی شبهای تار مـن
مـن با غروب غمــــزه بیتاب آمـــدم

منوی اصلی

صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو مطالب عناوین مطالب وبلاگ

آرشیو مطالب

هفته دوم شهریور 1390 هفته سوم مرداد 1390 هفته دوم خرداد 1390 هفته چهارم آذر 1388 هفته سوم مهر 1388 هفته دوم مهر 1388 آرشيو

آرشیو موضوعی

دل نوشته های من

پیوندها

شعر شارژر دات آی آر عاشق منتظر زمزمه عشق عبور زیتون صورتی یاقوت کبود

كد آهنگ محسن یگانه
بمون

" autostart="true" hidden="false" loop="false" width="280" height="44">

RSS


	قلبه شکسته ی مامان سلام عزیزه دل مامان مامانی میدونم که تو هم میدونی دل مامانت امروز بدجور شکست نمیدونم شاید اگه تو اومده بودی بغلم هیچکدوم از این حرفهای امروز و نداشتم چقدر آدمها بیخود و بی جهت به خودشون اجازه میدن حرفهایی رو بزنن که لیاقت.... چقدر غروز چقدر ریا چقدر توهم اومدم بهت بگم اگه دله کوچیکت یه لحظه واسم لرزید منو ببخش میدونم خیلی اذیت شدی از اذیت شدن مامانت منو ببخش گلم ضمنا مامان جونت قول میده دیگه ازامشب تو اون فضای مسموم و کشنده نره سایت و میگم گلم قول میدمااااااا قول مراقب خودت باش واسه من و بابایی هم دعا کن می بوسمت \|+\| نوشته شده توسط ماندگار در دوشنبه 14 شهریور1390 \|


	دلتنگی سلام عزیزه دلم آره منم مامانت ؛ همون مامان غمزده و دلتنگت همون مامانی که مدتهاست شب و روز بیاد تو فقط دلش میگیره و یه آه از ته دلش میزنه بیرون آهی که از حسرت رفتن تو به دلش مونده مامانی بخدا ناشکری نمیکنم ااا ولی نمیدونی چقدر دلم واست تنگ شده مگه نمیدونستی مامان تا این حد دوستت داره شیطون !!! که اینجور بی خبر گذاشتی رفتی مگه نمیدونستی مامان چقدر بهت وابسته شده بود سهند مامان گلم خیلی دلم برات تنگ شده چند بار جدی تصمیم گرفتم با بابایی خوبت بیایم پیشت شاید یه کم آروم شم اما مگه میتونم از اون مسیر رد شم .. آخه مگه میشه سهند ؟؟؟!!!! خودت بگو ، میشه ؟؟؟ نه مامان جون نمیشه به جون اون دست و پاهای کوشولو و نازت نمیشه بیام چی بگم بیام چیکار کنم ... میدونم تو هم خیلی دلت واسه مامانت تنگ شده خوب میدونم پسرم عزیزک مامان اونجا شنیدم شاگرد زرنگ مدرسه شدی آره مامان ؟؟/ الهی قربونت برم عزیزم مامان ذیگه طاقت نداره ؛ صفحه کلیدم خیس گریه شده ببخش اذیتت کردم سهندم ؛ پسرم ؛ پاره جیگرم دوستت دارم زوده زود برگرد پیش مامان و بابا فقط همین قدر بدون تا عمر دارم یه تیکه از قلبم و تو زمین جا گذاشتم همین ... \|+\| نوشته شده توسط ماندگار در یکشنبه 16 مرداد1390 \|


	گلم ... آنشب که تو تازه قدم به این دنیا گذاشته بودی من ... مادرت!!! با دنیایی از امید و خیال و سرشار از آرزو های محال و دلی که لبریز از غرور مادرانه بود در پی ات بی محابا دویدم به دیدنت آمدم و تو درونم چه معصومانه شعله کشیدی اشکهایم را ندیدی که از میان شیشه های خیس و یخ زده اتاق نعره می کشید به سویت دویدم تو نفس هایت را به رخم میکشیدی و من لبخند کوتاهی میزدم اما اشک امانم نمیداد تنت را که بی جان دیدم غرورم شکست انلحظه صدای خرد شدن تکه های قلبم را نیز شنیدم دلم نمی امد بروم و تو تنها با حصارهای آبی اتاق خسته شوی اما رفتم و تو نیز رفتی ساعتها و روزها و هفته ها گریستم اما شادم که تقدیر خدا را اینگونه پذیرفتم همیشه منتظر دیدنت خواهم ماند مراقب خودت باش مادر .. \|+\| نوشته شده توسط ماندگار در چهارشنبه 11 خرداد1390 \|


	دلتنگ تر از آنم که میدانی و خسته تر از بال کبوترهای عاشق که بی پروا میرقصند در باد با امید،بی نشاط،به خویش میخندم و سکوت می کنم خیره تر از آنم که می بینی اشکهایم را می پوشانم که مبادا قلبی بلرزد که مبادا تکرار شود قصه غصه های هر روزم اما... امید و باز هم امید خیسی چشمانم را می شوید به خویش می خندم و به دنیای خویش تو نیز ... \|+\| نوشته شده توسط ماندگار در پنجشنبه 12 خرداد1390 \|


	توکل امروز که زندگی رنگ تازه ای بخود گرفته و همه چیز جور دیگری به تو لبخند میزنند امروز که حس زیبایی درونت شعله میکشد امروز که تنها محتاج یک لحظه تمام شدنی و شاد هستی که آن جز با توکل بر خدا حاصل نمی شود اکنون بر خدا توکل کرده ام و همه چیز را به او سپرده ام خدایـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا تنها به تو ایمان دارم و تنها از تو یاری میخوام ... تنهایم مذار \|+\| نوشته شده توسط ماندگار در چهارشنبه 25 آذر1388 \|


	حصارک خیال امروز کنار حصارک چوبی خیال احساس میکنم که دلتنگ می شوم ****** آنروزهای پر از خنده و سرور یکباره میروند و چه بی رنگ می شوند ... \|+\| نوشته شده توسط ماندگار در دوشنبه 20 مهر1388 \|


	طواف روز و شب به شب می نگرم که آسمان ، گاهی در طواف ستاره می خندد ... اما تا دقایقی دیگر ، کوله بار خویش ؛ می بندد .. روز از پشت کوههای بلند سایه می افکند بر خویش خسته می شود که چرا هرگز !!! معنی تکرار را نمی فهمد ... \|+\| نوشته شده توسط ماندگار در شنبه 11 مهر1388 \|


	همزاد من همزاد من ؛ گاهی زمن فرار می کند و میرود ... انکار می کند فرار و رفتن خویش را بی دلیل احساس می کنم که ز من دور می شود شاید به خاطر من رو به سقوط می شود همزاد من بیا که وجودم پر از بهانه است خسته تر از بهار و خسته از این آشیانه است می خواهمت که بیآیی به سویم دوان دوان برگرد که قلبم ؛ پر از غزل و ترانه است . \|+\| نوشته شده توسط ماندگار در سه شنبه 13 مرداد1388 \|


	تکرار و تکرار و تکرار روزهای پر از تکرار می گذرند - هر روز شبیه روز قبل و هر شنبه شبیه شنبه ی قبل هر ماه اگر چه نامش پر از زیبائیست اما تکراریست . زندگی انبوهی از زیبائیست زیبایی های زندگی هم تکراریست . همه چیز اگر چه بوی تکرار میدهد اما باز هم پر از زیبائیست . پس زیبا باش و زیبا ببین اگر چه زیبایی هم تکراریست . \|+\| نوشته شده توسط ماندگار در سه شنبه 13 مرداد1388 \|


	درودی به دوستان سلام و درود فراوان به دوستان عزیزی که هرزچندگاهی بر پیکره نیمه جان وبلاگ ماندگار خطی به یادگار می گذارند و میروند مدتهاست نیامده ام و این نیامدن هایم دلیل بر نبودم نیست ./ هستم اما شعرهایم رنگ دیگری دارند ./ امروز یکشنبه ۱۲/۰۵/۸۸ ، بعد مدتهای مدیدی تصمیم به تغییر فضای وبلاگ داشتم ؛ قالبش را عوض کنم و رنگ و لعاب دیگری به او بدهم . اما هر بار که تصمیم می گیرم . منصرف می شوم . \|+\| نوشته شده توسط ماندگار در یکشنبه 11 مرداد1388 \|


	" در پي سفر " در پس اين انجمادهاي سخت حتي ذوب شدن اين تب ، در توانم نيست . خيال پرواز را هم در سر ندارم بي آشيان سفر کردن کار من نيست ... کار آن کبوتر پيري است که فردا را در پس لانه اي از خويش مي بيند . و افسوس از اين فاصله هايي که هر شب در انبوهي از انتظار گم مي شوند . ديگر اين کبوتر را ناي پريدن نيست پس رهايش کنيد . او آداب پريدن ، خوب ميداند به خويش پريدن ياد ده .... که نمي داني ! \|+\| نوشته شده توسط ماندگار در پنجشنبه 17 بهمن1387 \|


	" مضراب " اکنون نشسته ام و بر سر در خيال حصاري کشيده ام چونان که مبهوت ماند ه ام از هاي و هوي خويش اينجا نشسته ام و آرام و بيقرار گاهي خيال خويش را بي امان ميدهم فرار آنگاه که مضراب ميزنم آرام مي شوم ... \|+\| نوشته شده توسط ماندگار در پنجشنبه 17 بهمن1387 \|


	"بي رحم ترين وادي " چه سکوت سهمگيني و چه غرور له شده و بر جا مانده اي ! که گويند گاهي فقط ، به رسم ادب آغاز مي شود انگار هرگز نايستاده ام ايستادن در اين وادي هرگز ، هرگر !!! زانوانم زمين گير شده اند من که دنيايي نبودم دردهاي دوران است که چنان ، مدهوش و زمين گيرت ميکنند از آسودگي خبري نيست در پي اش نباش من نيز نبوده ام آرام سفر آغاز کن و از اين وادي خموش آرام گذر کن ، که بيدار مي شود اين وادي بيرحم ، اما خموش ... \|+\| نوشته شده توسط ماندگار در پنجشنبه 17 بهمن1387 \|


	"بازگشت " سخت می ماند از این راه دراز جاده ای بس به بلندای نیاز وز پس هر قدمم تیره رهیست کی شود دیده ی من سوی تو باز یک اشارت به من از خویش نما تا کنم دست به سوی تو دراز بزنم دست بر آن حلقه که من سالها تشنه ی آن راز و نیاز لحظه ای باز تو دریاب مرا رب رحمان من ، ای بنده نواز \|+\| نوشته شده توسط ماندگار در چهارشنبه 8 اسفند1386 \|


	"بیچاره عشق " بیچاره عشق ، که چه زود می آید و چه زود می رود و چه زود و بیرحمانه فراموش می شود ... بیچاره که در این وادی کبود شرمگین تر از همیشه ، پرسه می زند در حسرت نگاهی تبدار اما بی تردید ... شاید بیابد آن عشق واقعی را این سو و آن سو و شاید فرسنگها دورتر از من و تو و شاید هم نزدیک حتی نزدیکتر از نوازش نسیم در بهار می آیــــــــــد می آید که بماند !!!!!! اما باز ... باز می گردد و می رود ... خسته از قلبهای یخ زده ی این وادی کبود دروغ ؛ دروغ ؛ دروغ .... بیچاره عشق . \|+\| نوشته شده توسط ماندگار در دوشنبه 23 مهر1386 \|


	"تنها برای تو سروده ام" " compose only for you " پائیز میرسد و مرداب خاطره ام The autumn come and lagoon of my impression در خواب فرو میرود و پیر می شود At sleep dump and be age * * آن دستهای پر از بهت روزگار The hands full of the world amazement یکباره دستخوش تقدیر می شود Sudden be ordinance prey * * چیزی شبیه افق های سبزه زار Something similar grassland horizons در وسعتی از عاطفه تفسیر می شود At expanse of sentiment be rendition * * دریائی از حقیقت محض است این صدف The sea of mere real this pearl از من به اسطوره تعبیر می شود To myth of me be explantion * * این روزها که پر است از سکوت مهر This days who full of love silence شاید برای زندگی کمی دیر می شود perhaps insufficience for life be trady * * دستان و گرم اهورائی ات ، کنون Warm and singular your hands ، now می آید از آسمان و زمین گیر می شود Of sky come and be cripple * * \|+\| نوشته شده توسط ماندگار در چهارشنبه 4 مهر1386 \|


	"دلیل هستی " ریشه ها را در خاک نه ! ریشه ها را در آب چه گوارا ! چه زلال ! ... سایه سبز درختان چنار شاخه ای ، روزنه ای ، طرد شده ست از دل خاک جان گرفته است کنون پیچک ناب او که از خویش به جز بذر ندید حال گشته ست پدید ... ابر باران زده ای در راه است می تراود اکنون بر زمینی که وجودش ز عطش بی تاب است آه ! اکنون ز چه رو تبدار است دل این آدمیانی که زغم سر شار است خانه ها شان شاید شده ویرانه از آن بی خبری ! کاش می دانستیم ... ! " آب " معنای تلاطمها نیست ... " آب " یک رویا نیست ... " آب " صلح است ، حیات است ... کمی فکر کنیم ... \|+\| نوشته شده توسط ماندگار در یکشنبه 4 شهریور1386 \|


	"غربت " حجم اندوه یک دل غمگین در صداقت آسمان پیداست بغض های بی امان و سرد غرق در هجوم آینه هاست ***** باز با تمـــام وجـــود امـشب از درون خویش می خــوانم می روم و برای سالیان دراز سبز و جاودانــه مـــی مانم *** باز هم با ستاره مـــی گویم از غـــــم درون دیـــرینـــــم تا که با صبــــــــــح بیامـیزد قصه های تلــخ و غمگیــنم *** لیک صبحدم میــــروم به ابد تا که فارغ شوم ز نیک و ز بد دگر از مـــن و ستاره و شب خبــــری نیست تا به روز ابد** \|+\| نوشته شده توسط ماندگار در دوشنبه 29 مرداد1386 \|


	" بی پیرایه ترین " زمانی که تنها برایت گشودم دو چشمان خیس و ترم را تو یاری نمودی همانجا همه آرزوهای بی یاورم را در آن تنگ احساس و غربت به ساحل نشاندی تنم را زدودی زمن تیرگی را وپاشویه کردی دلم را تو با من بمان ای همه آسمانی و پر کن همه لحظه های شبم را بیاور برایم چراغی ز فردا جدا کن زمن غصه ها و غمم را \|+\| نوشته شده توسط ماندگار در یکشنبه 28 مرداد1386 \|


	"عبور از مرز نومیدی " باز هم طلوع بازهم طلوع یک صبح بی فروغ گوئی صدای آشنای چکاوکی تنهائی خویش را به تصویر می کشید گاهی میان خویش حصاری ز جنس سنگ آشوب خاطر او را به افق های دور دست آنجا که شاپرکی در خویش از زخم تازیانه های زمان ... فریاد می کشید دیگر شکایتی نداشت که هم غصه ای نداشت زیرا که دورترین افقهای سبزه زار را با اندکی سکوت به تصویر می کشید ... \|+\| نوشته شده توسط ماندگار در شنبه 27 مرداد1386 \|


	" تکرار لحظه ها " باز هم مرور میکنم آن روزهای رفته را در کوچه باغهای صداقت قدم زنان تکرار لحظه های رسیدن در آن حضور پیوند دستهای غریبانه ی زمان انگار از آسمان خیالم چه بی فروغ پرواز میکنی و زمن دور می شوی با دستهای پر از شوق عاشقی پر می زنی و فراموش می شوی چشمان من به تمنای آمدنت هر روز و شب تو را یاد میکنند تا باز از آستان خیالم گذر کنی ای آنکه تو را عشق قلمداد میکنند ... \|+\| نوشته شده توسط ماندگار در چهارشنبه 24 مرداد1386 \|


	" تقاطع عشق " در شبی آرام و گوئی خلوتی خاموش گوشه ای تنها ، کنار بستر تردید با غزلخوانی سرود عاشقی را ساز می کردیم شب سراسر در سکوت و اختران بیدار اردکان خفته در منقار آسمان حرف مرا انگار می فهمید ... برگهای خسته پائیز خواب را از خویش می راندند باز هم تسلیم خواب زرین مرا چون باد ، می دزدید و زمان با گامهای پر شتاب خود لحظه های عاشقی را می ربود از ما غافل از آنکه هنوز هم لحظه های عاشقی را زیر لب ... تکرار می کردیم گاه در حجم زلال آشنائیمان لحظه های خلوت و مسکوت را بیدار می کردیم چه شبهائی که با خود عاشقی را ساز می کردیم ... چه شبهائی ( special for you ) \|+\| نوشته شده توسط ماندگار در دوشنبه 22 مرداد1386 \|


	"اندوه " امشب قلبم به وسعت اندوه ستارگان دریائی غمبار است انگار که دیگر نسیمی نیست بوزد و تبسمی که از سر عشق باشد انگار که زندگی رو به زوال است و من تنها نظاره گر این تنهایی و اندوه ... کاش عشق بود و وصل و هرگز جدائی نبود و فصل . . . اما افسوس \|+\| نوشته شده توسط ماندگار در سه شنبه 16 مرداد1386 \|


	من و تو امروز برآنم تا که زیباترین و آرام ترین شعرم را ، که پر است از انعکاس طلائی تقدیر آنجا که وعده گاه آشنائی مان بود میان صدها گوهر ناشناس چه درون تنهائی بود ، آنجا که عبور می باید کرد تا مبادا در هجوم تراکمات ، از تکامل خویشتن بکاهیم آنجا که باید به یک ارتباط گمشده و پاک بدل میشدیم آنجا که باید افق را به فلق پیوند میدادیم و نبض زمان را در خویشتن محصور میکردیم اینجا ابتدای حقیقت و رسیدن ، شناخت است و بعد چهره ... درست برعکس همیشه ایام و من اول تو را شناختم . ای خوب من \|+\| نوشته شده توسط ماندگار در یکشنبه 14 مرداد1386 \|


	\|+\| نوشته شده توسط ماندگار در پنجشنبه 13 اردیبهشت1386


	" خزان سبز " دیگر چرا فریاد ؟ دیگر چرا شیون ؟ دیگر چرا تنها کنار بستر تردید خوابیدن ؟ دیگر چرا نالان ؟ دیگر چرا گریان ؟ دیگر چرا غمگین و سرگردان و حیران ؟ عمریست در اندوه یک احساس می نالم بر قطره های پر شتاب و سخت بارن بر چهره های پر فریب دوستداران ... حیران و گریان .. بر سایه های وهم و بر اندوه باران شام پلیدان درد ربودن های بی درمان دوران درد شکستنهای بی پایان ایمان درد رسیدن درد نماندن در کنار خوب رویان ای کاش در خلوتگه تردید می مردیم و " ... و می گفتیم " ! دیگر زمان آشتی با فصل برگ است فصل خزان سایه های سبز سبز است ... \|+\| نوشته شده توسط ماندگار در یکشنبه 9 اردیبهشت1386 \|


	کاش تصویر من از آینه ها گم می شد ... فقط همین \|+\| نوشته شده توسط ماندگار در چهارشنبه 29 فروردین1386


	کاش همیشه عاشق بمونیم " برای تو " اون روزی که آب شدم تویه نگات تویه اون چشمایه معصوم و رهات تویه قالبه عاشقو مهربونت تویه لحظه لحظه یه دلهره هات از همون لحظه بخود بالیدم تورو با خودم تا فردا دیدم فردایی که پر میشه از من و تو از من و شنیدن حرفایه تو فردایی که میسازه دنیامونو می شنوه غم ها و غصه هامونو می بره مارو تا اوج لحظه ها لحظه های آبی و بی منتها \|+\| نوشته شده توسط ماندگار در پنجشنبه 16 فروردین1386 \|


	به جهانی ندهم عالم درویشی را که جهان غمکده ای در نظر درویش است \|+\| نوشته شده توسط ماندگار در چهارشنبه 8 فروردین1386 \|


	" عروج " یک روز غرق در تجسم پرواز می میرم آزادم و رها ؛ ولی لحظه ای آرام می گیرم در آن زمان عروج ... بر آن بلندی و اوج ... هم چو بال کبوتری به گوشه ای میروم و مآوا می گیرم .... \|+\| نوشته شده توسط ماندگار در سه شنبه 29 اسفند1385 \|